Chociaż jelenie to przepiękne zwierzęta, hodowcy bydła nie powinni się nimi zbytnio przejmować. Mogą one stanowić potencjalne zagrożenie dla ich stada.
Wiadomo, że jelenie roznoszą choroby takie jak gruźlica czy wirus Schmallenberga, które w ostatnich latach wyniszczyły irlandzkie stada bydła.
Gruźlica jest chorobą podlegającą obowiązkowi zgłaszania, a badania na jej obecność są obowiązkowe na fermach bydła. Wirus Schmallenberga nie podlega obowiązkowi zgłaszania, ale może powodować poważne deformacje u cieląt.
Myśląc o rozprzestrzenianiu się gruźlicy bydła, najczęściej myślimy o borsukach. To one są najczęściej zarażonym gatunkiem dzikich zwierząt.
Jednak jelenie również mogą przenosić tę infekcję. Chociaż gruźlica bydła jest u nich mniej powszechna, krowa ma znacznie większe prawdopodobieństwo kontaktu z jeleniem, jeśli znajdują się one w pobliżu siebie.
Podczas gdy borsuk mógłby przebywać na polu razem z krowami, jeleń pasłby się wraz z nimi przez dłuższy czas i pozostawiał po sobie zakażone odchody.
Oprócz ryzyka zarażenia się chorobą, owady zjadają trawę, co może pozostawić widoczne wgniecenie.
Jelenie można spotkać w całej Irlandii, choć istnieją różne gatunki.
Jelenie szlachetne są powszechne w Killarney, Co. Kerry oraz w dolinie Glendalough i na wzgórzu Turlough w Co. Wicklow.
Dzikie stada występują również na zachodzie i północnym zachodzie Irlandii w Glenveagh, w hrabstwie Donegal, Connemara, hrabstwie Galway i na obszarach hrabstwa Mayo.
Daniele i jelenie wschodnie są szeroko rozpowszechnione w większości rejonów Irlandii.
Wiele mówi się o korelacji między liczbą jeleni w hrabstwie Wicklow a zachorowaniami na gruźlicę bydła w tym samym hrabstwie.
W West Wicklow wskaźnik zachorowań na gruźlicę bydła wynosi 12,4%, co stanowi wartość cztery i pół raza wyższą od średniej krajowej (2,75%), podczas gdy w East Wicklow jest ona dwukrotnie wyższa (6,3%).
W hrabstwie Wicklow żyje również duża populacja jeleni, które, według doniesień, coraz częściej schodzą z wyżyn z powodu braku roślinności. Badania przeprowadzone przez Departament Rolnictwa wykazały, że w 2015 roku 16% jeleni w niektórych częściach hrabstwa Wicklow było zakażonych gruźlicą.
Wszystko to doprowadziło do wezwań do odstrzału 50 000 jeleni. Jednak eksperci od jeleni uznali to za przesadę, twierdząc, że liczba ta to „szacunek na wiatr”.
Rozdziały artykułu
Radzenie sobie z jeleniami
W przypadku jeleni i borsuków, które mogą przenosić gruźlicę, najlepszym lekarstwem jest profilaktyka. Upewnij się, że masz odpowiednie ogrodzenie, aby je odizolować (choć w przypadku jeleni może to być trudne, ponieważ niektóre gatunki jeleni potrafią przeskoczyć ogrodzenie wyższe niż dorosły człowiek).
Na jelenie można polować na podstawie licencji uzyskanej od Służby Parków Narodowych i Dzikiej Przyrody w okresie od 1 września do ostatniego dnia lutego.
Trzymaj je osobno
Ogrodzenie wspólnych cieków wodnych, stojących stawów, nor borsuków i miejsc, gdzie znajdują się toalety borsuków
Jeśli martwisz się o borsuki lub jelenie, nie karmij bydła z ręki w miejscach, w których borsuki lub jelenie mogą dzielić się paszą, np. z okrągłych koryt lub koryt na polach.
Podnieś poidła lub karmniki na wysokość ponad 84 cm i umieść je z dala od ścian/rowów, aby uniemożliwić dostęp.
Zamknij miejsca przechowywania żywności, obory i zagrody, aby dzikie zwierzęta nie miały do nich dostępu.
Regularnie sprawdzaj pola pod kątem padliny borsuków. Dotyczy to zwłaszcza wyprowadzania bydła na nowe pastwisko.
Bądź świadomy nietypowych obserwacji borsuków, np. w ciągu dnia. Borsuki mogą być chore na gruźlicę. Jeśli zauważysz borsuka o nietypowej porze, skontaktuj się z weterynarzem.
Jeśli martwisz się gruźlicą, chroń swoje stado i stado swoich sąsiadów poprzez:
- Zapewnij odpowiednie ogrodzenie, aby zapobiec bezpośredniemu kontaktowi bydła sąsiadów ze swoim i dzikich jeleni z twoją ziemią.
- Dostarczanie bydłu wody pitnej z czystego źródła.
- Nie dzielenie się sprzętem, pastwiskami dla bydła, zagrodami, domami i drogami gospodarczymi.
- Przeprowadzanie testów na gruźlicę niezwłocznie i na żądanie u każdego bydła w Państwa gospodarstwie. DVO powiadomi Państwa o terminie wykonania takich testów.
- Zapewnienie wysokiego poziomu odżywienia wszystkim zwierzętom.
- Dbałość o dobrostan zwierząt.
- Regularna dezynfekcja domów i pojazdów transportowych.
- Hoduj własne stado na zastępstwo lub, jeśli musisz wprowadzić zwierzęta, kupuj zwierzęta z aktualnymi badaniami i ze znanych, wiarygodnych źródeł. Kupując na targu, możesz upewnić się, że zwierzęta, a zwłaszcza potencjalne zwierzęta hodowlane, przeszły 30-dniowe badania i/lub spełniają standardy eksportowe, sprawdzając dane na elektronicznej tablicy. Zmniejszy to ryzyko wprowadzenia chorób do stada.
Jeśli martwisz się o Schmallenberga w czasie wycielenia
Nawet jeśli cielę doniesie o terminie porodu, wirus Schmallenberga i tak może być dla niego groźny, a wady rozwojowe cieląt mogą być przyczyną utrudnionego porodu.
Jeśli nie spodziewasz się cielęcia rasy Schmallenberg, wyposażenie się w czujnik wycieleń Moocall sprawi, że będziesz gotowy pomóc przy porodzie, aby zapewnić zwierzęciu maksymalny dobrostan.
