Zapłodnienie krowy jest dość trudne, zwłaszcza zanim zacznie się okres ciąży.
Poronienia u bydła są poważnym problemem dla wielu rolników o tej porze roku. Mogą się one zdarzyć z najprostszej przyczyny.
Krowa może „wyrzucić cielę”, jeśli zarazi się chorobą zakaźną lub nawet jeśli dozna niewielkiego urazu.
Stres może również prowadzić do utraty cielęcia. Oto kilka najczęstszych chorób powodujących poronienia u bydła irlandzkiego
Rozdziały artykułu
Bruceloza
Choroba ta zazwyczaj powoduje poronienie po pierwszych pięciu miesiącach ciąży. Jest bardzo zaraźliwa i zgodnie z prawem należy zgłosić ją odpowiednim organom.
Dodatkowo rolnicy mają prawny obowiązek dwukrotnego przebadania każdej krowy lub jałówki, która poroniła, pod kątem obecności tej choroby.
Łożysko i płyny uwalniane podczas porodu są wysoce zakaźne, dlatego leczenie zakażenia brucelozą i poronienia należy podjąć jak najszybciej.
Leptospiroza
Choroba ta może spowodować poronienie na każdym etapie ciąży i należy ją wykryć za pomocą badania krwi. Wyniki badań płodu są niezadowalające.
Leptospiroza jest jedną z głównych przyczyn poronień w irlandzkich stadach krów mamek, dlatego należy przeprowadzać szczepienie, aby mieć pewność, że stado będzie wolne od choroby, jeśli się ona pojawi.
Choroba ta powoduje również bezpłodność i niską wydajność mleczną, dlatego powinna budzić obawy, nawet jeśli krowa nie jest cielna.
Leptospiroza atakuje ludzi i wywołuje objawy grypopodobne z silnymi bólami głowy, ale można ją skutecznie leczyć.
Salmonelloza
Choroba ta powoduje poronienia od czwartego miesiąca ciąży i może również wywołać inne choroby w stadzie.
Choroba jest wysoce zaraźliwa i trudna do opanowania, gdyż wiele zwierząt nie wykazuje żadnych objawów jej występowania.
Jednak w odróżnieniu od innych infekcji, u zwierząt poronionych mogą czasami wystąpić objawy choroby.
Jeśli choroba się potwierdzi (można ją wykryć w poronionym płodzie, łożysku lub badaniu krwi), należy zaszczepić stado.
Neosporoza
Choroba ta jest szczególnie szkodliwa, gdyż jeśli zwierzę raz zostanie zarażone, pozostaje ono nosicielem choroby przez całe życie.
Neosporozę wywołuje pasożyt znajdujący się w kale psów i lisów. Powoduje ona poronienie u samicy między trzecim a ósmym miesiącem ciąży.
Jeśli cielę przeżyje cały okres ciąży, może urodzić się zakażone, a zakażenie będzie przekazywane z pokolenia na pokolenie.
Nie ma szczepionki na tę infekcję, więc jedynym lekarstwem jest profilaktyka. Zakażone zwierzęta nie powinny być częścią stada hodowlanego, a zwierzęta domowe i dzikie nie powinny mieć dostępu do paszy dla zwierząt.
Poronienie grzybicze
Poronienie grzybicze u bydła występuje zazwyczaj między trzecim a siódmym miesiącem ciąży. Jest ono spowodowane przez grzyba, który może znajdować się na źle przechowywanej kiszonce.
Istnieje również niewielkie ryzyko zarażenia się pasożytem poprzez pościel, jednak szanse są znacznie mniejsze.
Kiszonka może również zawierać bakterie listerii i bacillus, o których wspomniano powyżej. Są one powszechne w kiszonkach, które zostały zanieczyszczone glebą podczas zbiorów.
Wirusowa biegunka bydła (BVD)
Poronienie BVD zdarza się najczęściej we wczesnych stadach ciąży u matek karmiących, może jednak wystąpić na każdym jej etapie.
Jeśli u zwierzęcia występuje przewlekła infekcja, Animal Health Ireland zaleca wyeliminowanie go ze stada.
Można zaszczepić stado przeciwko BVD, ale jeśli nie usunie się zwierzęcia przewlekle zakażonego, szczepienie nie zapewni mu skutecznej ochrony.
Znakowanie tkanek pozwoli ustalić, czy poronienie było spowodowane przez BVD, a wszyscy rolnicy w Irlandii są zobowiązani do stosowania tej praktyki.
Zakaźne zapalenie nosa i tchawicy u bydła (IBR)
IBR to wysoce zakaźne wirusowe zapalenie płuc, które może być przenoszone przez nasienie zakażonych byków.
Choroba ta może powodować poronienia w stadach bydła mięsnego i może się bardzo szybko przenosić ze zwierzęcia na zwierzę.
Jeśli cielę dożyje do końca ciąży, istnieje ryzyko, że matka przekazała mu zakażenie. Stamtąd zakażenie może zostać przeniesione z jednego cielęcia na drugie.
Chorobę tę można kontrolować stosując rygorystyczny program szczepień.
Zapobieganie
Jak w większości przypadków, profilaktyka jest najskuteczniejszym leczeniem. Bydło powinno być trzymane w czystych, dobrze wentylowanych i dezynfekowanych zagrodach.
Jeśli występują duże różnice w wielkości i BCS, krowy należy rozdzielić (słabsze krowy są bardziej narażone na poronienie, jeśli większa krowa uderzy w nie w zagrodzie).
Należy przestrzegać zasad higieny, zwłaszcza w zakresie obchodzenia się z wydzieliną pochodzącą od zwierzęcia, które poroniło.
Teagasc zaleca odizolowanie roniącej krowy od innych sztuk bydła, zwłaszcza krów ciężarnych, przez okres 2–3 tygodni, aż do momentu ustania upławów z pochwy.
Jeśli jedna z twoich krów poroni, powinieneś uważnie obserwować resztę cielnej części stada. Jeśli możesz, zaszczep swoje zwierzęta, aby zapobiec ponownemu wystąpieniu tego samego zjawiska, zrób to.
