Een baarmoederinfectie is een veelvoorkomende aandoening die zowel melk- als vleeskoeien treft en een negatief effect kan hebben op de vruchtbaarheid binnen een kudde.
Koeien die endometritis of metritis ontwikkelen, vertonen de volgende symptomen:
- Vertraagde hervatting van de oestrus
- Lagere conceptiepercentages
Dit leidt tot:
- Lagere indieningspercentages
- Verlengde kalverintervallen
Artikelhoofdstukken
Wanneer treedt het op?
Een baarmoederinfectie komt het meest voor rond het afkalven, wanneer de baarmoeder besmet kan raken met bacteriën. Meestal genezen infecties na het afkalven vanzelf, omdat de meeste koeien de bacteriën vrij snel kunnen elimineren. Het wordt pas een probleem bij koeien die de bacteriën niet kunnen verwijderen en endometritis ontwikkelen. De kans op een aanhoudende infectie is groter wanneer koeien andere problemen hebben gehad, zoals een achtergebleven placenta, melkziekte, ketose of een moeilijke bevalling waarbij hulp nodig was.
Endometritis is een chronische infectie van de baarmoeder die vaak zonder symptomen verloopt. Indien onbehandeld, heeft dit nadelige gevolgen voor het voortplantingssysteem van de koe, waardoor de vruchtbaarheid afneemt en de kans op een succesvolle herdracht kleiner wordt.
Diagnose en behandeling
Endometritis kan als klinisch worden geclassificeerd wanneer het zich manifesteert door purulente vaginale afscheiding. Deze afscheiding is meestal gemakkelijk te zien voor de boer, bijvoorbeeld op de staart of de achterhand van de koe, of op de ligboxen.
In het geval van subklinische gevallen is er geen vaginale afscheiding aanwezig.
Het is goede praktijk om de kudde te controleren op baarmoederontsteking door voorafgaand aan het dekseizoen een metricheck uit te voeren. Hierbij wordt een apparaat gebruikt om vaginale afscheiding op te vangen, die vervolgens wordt onderzocht op de aanwezigheid van baarmoederontsteking of koeien met een verhoogd risico op het ontwikkelen ervan. Teagasc adviseert om deze controles 3-5 weken voor de dekking uit te voeren bij alle koeien die langer dan 14 dagen geleden gekalfd hebben.
Het is raadzaam om dit te combineren met een echoscopie voorafgaand aan de dekking. Deze kan helpen bij het opsporen van subklinische gevallen en bij het bepalen van een geschikte behandelingsmethode voor koeien met een baarmoederinfectie.
De behandeling bestaat meestal uit een intra-uteriene infusie van antibiotica. Wanneer met behulp van een echografie de aanwezigheid van een corpus luteum wordt vastgesteld, kan prostaglandine worden toegediend om de menstruatiecyclus van de koe op gang te brengen, wat er ook voor zorgt dat de koe de infectie zelf uit haar lichaam verwijdert.
Voor meer advies over bovenstaande kunt u contact opnemen met een medewerker van Moocall om met een van onze fokspecialisten te spreken op +353 1 96 96 038 of via e-mail naar [email protected]
