Voor veel rundveehouders is het essentieel om koeien en vaarzen in goede conditie en te voorkomen te dik worden, om een soepel verloop van het afkalven te garanderen.
Magere koeien kunnen tijdens het afkalven een uitdaging vormen, maar dikke koeien brengen hun eigen problemen met zich mee.
Als je niets doet om de overgewichtstoestand van de koe te verhelpen voordat ze gaat kalven, en ze blijft aankomen in de late dracht, kan dit leiden tot vetophoping in de buurt van het bekkenkanaal.
Vooral bij jonge koeien en pinken kan dit problemen veroorzaken tijdens het afkalven.
Doordat het bekken smal is, wordt het vetweefsel, wanneer de kuit erdoorheen wordt geperst, meegedrukt onder de dunne weefsellaag die het geboortekanaal bekleedt.
Dit vet kan zich vervolgens zodanig ophopen dat het een scheur veroorzaakt.
Deze scheurtjes in het geboortekanaal van de koe of het kalf maken haar vatbaar voor infecties – het laatste wat een koe nodig heeft als ze net een kalf heeft gekregen.
Hoewel de voeding in de laatste maand wel enige invloed heeft op het geboortegewicht van het kalf, zal het simpelweg rantsoeneren van de te zware koe een paar weken voor het kalven om een kleiner kalf te krijgen het probleem niet oplossen
Dit komt doordat de grootte van het kalf grotendeels wordt bepaald door de genetische aanleg van het kalf, die 8 maanden eerder is vastgesteld, toen de koe of het vaarsje werd gedekt.
Wanneer koeien in goede conditie verkeren tijdens het kalven, kunnen ze het feit dat ze minder kunnen eten compenseren door een deel van hun overtollige lichaamsvet te verbranden en als energiebron te gebruiken.
Het is een gangbare maar gevaarlijke praktijk om magere koeien in de laatste maand voor het kalven minder voer te geven, omdat de koeien hierdoor snel in conditie kunnen verliezen, terwijl dit weinig invloed heeft op de grootte van het kalf.
Preventie is essentieel, maar als het te laat is, moet u deze runderen tijdens het afkalven goed in de gaten houden. Tijdig ingrijpen is cruciaal voor een gezonde koe en een gezond kalf.
