Soms bevalt een ogenschijnlijk gewone koe of vaars van een kalf met afwijkingen. Aan de oppervlakte kan ook bij de vaderdier alles er normaal uitzien.
Hoe dan ook, deze afwijkingen zijn tijdens de zwangerschap ontstaan en kunnen van invloed zijn op hoe hun lichaam eruitziet, functioneert, of beide.
0,5 tot 1,0 procent van de kalveren wordt geboren met aangeboren afwijkingen, maar niet alle geboorteafwijkingen bij kalveren zijn genetisch bepaald.
Artikelhoofdstukken
Zijn ze allemaal dodelijk?
Nee, niet alle gebreken zijn de oorzaak van de dood van het dier. In sommige gevallen zal het dier een bijna normaal leven leiden.
Het is echter altijd raadzaam om gebreken te melden, hoe klein ze ook lijken. Ze kunnen namelijk leiden tot negatieve gevolgen voor je gezondheid.
Fokken
Het vinden van een genetisch defect in je kudde is geen ramp, maar het betekent wel dat je tijdens de fokperiode wat voorzichtiger te werk moet gaan.
De meeste genetische afwijkingen worden veroorzaakt door recessieve genen, waardoor er twee dragers nodig zijn om het defecte gen door te geven. Als de twee dragers zich voortplanten, heeft het kalf een kans van 1 op 4 om het defecte gen te erven.
Hieronder vindt u een aantal genetische afwijkingen waarmee u te maken kunt krijgen:
Atresie (ani, coli en jujeni), ook wel bekend als "blokkade" en "geen terugweg" (waterbuik)
Dit defect wordt vaak omschreven als een dier zonder darmkanaal, wat betekent dat het geen anus heeft.
Het dier wordt gezond geboren, maar er ontstaan problemen zodra het begint te zogen. Het kan geen ontlasting kwijt en ontwikkelt een opgezette buik.
Een operatie is mogelijk, maar organisaties zoals de Irish Cattle Breeding Federation merken op dat euthanasie vaak humaner is, omdat het dier op meerdere plaatsen verstoppingen kan hebben.
Gespleten neusgat
Kalveren met een gespleten neusgat zullen moeite hebben met drinken, kunnen melk teruggeven en kunnen longontsteking ontwikkelen doordat er vocht in hun longen terechtkomt.
gespleten gehemelte
Kalveren met een gespleten neusgat zullen moeite hebben met drinken, kunnen melk teruggeven en kunnen longontsteking ontwikkelen doordat er vocht in hun longen terechtkomt.
De aandoening kan worden behandeld met intensieve verpleegkundige zorg, breedspectrum antimicrobiële therapie en een operatie als het defect klein is – hoewel chirurgische complicaties vaak voorkomen.
Dwerggroei
Dieren met dwerggroei zijn niet alleen aanzienlijk kleiner dan een gezonde koe, maar hebben meestal ook een ander defect, zoals een gespleten gehemelte, een overbeet of kromme poten.
Dwerggroei kan zich op verschillende manieren manifesteren, maar over het algemeen worden kalveren geboren met een verkorte lichaamslengte en misvormingen van het hoofd, de wervelkolom en de ledematen.
Fotosensibilisatie
Dieren met deze aandoening zijn extra gevoelig voor UV-licht, wat leidt tot ernstige zonnebrand en korstvorming, waarbij de huid ettert.
Dit wordt echter niet altijd door genetische factoren veroorzaakt; bepaalde planten kunnen de aandoening ook uitlokken als het dier ze eet.
Er kan echter ook een genetische component meespelen, aangezien slechts sommige, maar niet alle, dieren gevoelig zijn voor sint-janskruid, boekweit, bisschopskruid, voorjaarspeterselie, klaver en alfalfa, om er maar een paar te noemen.
Bij dieren die getroffen zijn door deze genetische aandoening, kunnen de eerste symptomen al enkele dagen na de geboorte zichtbaar zijn. Deze uiten zich meestal als zweren en korstjes op de neus, oorpuntjes, mond en lippen. Kalveren met fotosensibilisatie kunnen overmatig kwijlen als gevolg van ongemak in de mond.
Progressieve ataxie
Kalveren zien er normaal uit tot ze ongeveer twee jaar oud zijn, waarna ze wankel worden in hun achterhand. Deze wankelheid verspreidt zich langs de wervelkolom omhoog, totdat het dier ongecoördineerd raakt en uiteindelijk omvalt en niet meer kan opstaan. Het is een verwoestende ziekte, omdat deze zich pas op latere leeftijd bij het dier manifesteert.
Dit genetische defect is bij kalveren vrijwel onmogelijk te ontdekken voordat ze twee jaar oud zijn. Op dat moment begint hun achterhand te wiebelen.
Vanuit hier tast de instabiliteit steeds meer delen van hun lichaam aan, via de wervelkolom omhoog, waardoor de kuitspieren steeds minder goed gecoördineerd raken. Er komt een punt waarop ze niet meer zelfstandig kunnen staan.
Het gen hiervoor is pas recent geïsoleerd, maar dat betekent wel dat het nu getest kan worden. Men vermoedt dat het vaker voorkomt bij Charolais-runderen.
Schistosoma-reflux
Deze misvorming tast het hele lichaam aan. Kalveren die hieraan lijden, kunnen meestal niet op een normale manier geboren worden en moeten via een keizersnede ter wereld worden gebracht.
De inwendige organen van het kalf bevinden zich aan de buitenkant en de achterhand van het kalf is naar de kop toe gedraaid. De inwendige organen zijn zichtbaar doordat de buikwand open is.
Vanwege het vermoeden van een genetische component, kan het raadzaam zijn om de moeder uit de fokkudde te verwijderen.
Ventrikelseptumdefect
Een ventrikelseptumdefect (VSD) is een gat in het septum (de wand van het hart) dat de twee hartkamers scheidt.
Dit kan ertoe leiden dat een kalfje moeite heeft met ademhalen, kortademig is en problemen heeft met het drinken van melk.
Als de afwijking klein is, kan het kalf een hartruis hebben en wordt het defect pas na de geboorte ontdekt.
Als het gat groter is, zal het kalf hoogstwaarschijnlijk sterven. In dat geval kan een dierenarts VSD (ventriculaire septumdefect) vaststellen.
Scheve nek
Een kalf met een scheve nek wordt geboren met een verdraaide nek en heeft een kleine kans om te overleven.
Staartloosheid
Onze grootste nachtmerrie: het staartloze kalf! Ook dit product doet precies wat de naam al zegt.
Dit zal niet veel invloed hebben op het leven van het kalf. Maar als het een vrouwtje is, zal ze nooit het plezier beleven van het dragen van een Moocall-kalfsensor!
Als u een staartloos kalf heeft en u woont in Ierland, dan is de ICBF op zoek naar casestudies van staartloze kalveren, en van elk ander defect.
Hydrocefalie
De meeste kalveren met deze aandoening sterven voor of kort na de geboorte. Hun schedels hebben een bolvormig uiterlijk als gevolg van een verhoogd volume hersenvocht tijdens de dracht.
Als het kalf levend geboren wordt, vertoont het tekenen van depressie, zwakte, een slechte zuigreflex, hangende oren en kop, blindheid, spasmen in de ledematen, hoofdtremoren, liggendheid en stuiptrekkingen. Het uiterlijk ervan is gerelateerd aan BVD.
Niet-erfelijke geboorteafwijkingen
Schmallenberg
Dit nieuwe virus werd voor het eerst geïdentificeerd in 2011, dus er wordt nog steeds veel over geleerd.
Schmallenberg wordt overgedragen door muggen en kenmerkende symptomen zijn onder andere gebogen ledematen, verstijfde gewrichten, stijve nekken, een gebogen ruggengraat en een verkorte onderkaak.
Bovendien kan het een schadelijk effect hebben op het zenuwstelsel van het kalf.
Het Zulvac Schmallenberg-vaccin biedt 6 maanden immuniteit, wat de risicoperiode tijdens de zwangerschap dekt.
Aandoeningen zoals blindheid, ataxie, liggedrag, onvermogen om te zuigen, epileptische aanvallen en 'dummy'-kalveren kunnen het gevolg zijn.
Bij volwassen runderen uit zich het in koorts, verminderde melkproductie, gebrek aan eetlust, verlies van lichaamsconditie en diarree.
Als dit virus zich manifesteert bij volwassen runderen, kunnen ze koorts ontwikkelen en hun melkproductie dalen. Het kan zich voordoen als een aangeboren afwijking bij pasgeboren of geaborteerde dieren.
Deze lijst is uiteraard niet volledig, en er zijn nog veel meer gebreken waarmee een kalf geboren kan worden.
Heb je ooit een kalfje gehad met een aangeboren afwijking? Kon het kalfje een normaal leven leiden? Laat het ons weten in de reacties hieronder!
