Het duurste aspect van het kalverseizoen is het uitblijven van een kalf. Kalversterfte is een van de grootste kostenposten in de landbouw.
Het minimaliseren van de kosten hiervan is belangrijk, en het helpt om precies te weten waar je mee te maken hebt. Hier zijn de 5 meest voorkomende sterfgevallen bij het afkalven die zich afgelopen voorjaar voordeden volgens Teagasc:
Artikelhoofdstukken
1 – Kalveren niet correct aangeboden – moeilijke bevallingen
Of het kalf nu met de kop naar voren of naar achteren komt tijdens de bevalling, de manier waarop het kalf zich presenteert kan veel problemen veroorzaken.
Boeren weten soms niet goed in welke richting een kalf kijkt. Bovendien weten sommigen niet hoe ze een kalf moeten helpen als het in de problemen is geraakt.
Mogelijke lastige presentaties zijn onder andere: achterwaartse heupbuiging; stuitligging; voorwaartse pols- en schouderbuiging; hoofd naar beneden gevouwen tussen de benen. Dit is geen volledige lijst.
2 – Geboorteafwijkingen – kalveren met een darmobstructie of 'waterbuik'
Niet alle geboorteafwijkingen bij kalveren zijn dodelijk, maar sommige wel.
Darmobstructie: Deze afwijking veroorzaakt een blokkade in het spijsverteringsstelsel, waardoor het kalf geen ontlasting kan kwijt. Het kalf wordt snel ernstig ziek en sterft als er niets aan gedaan wordt. Euthanasie wordt hier aanbevolen, omdat er vaak sprake is van meerdere blokkades.
Gespleten neusgat/gehemelte: Dit kan het kalf problemen geven met drinken.
Schistosoma reflux: Dit veroorzaakt een misvorming van het hele lichaam.
3 – Bloeding of bloedarmoede – bloedverlies vóór/tijdens het kalven
Bloedarmoede is een ziekte die wordt overgedragen door teken en die meestal kalveren van 8 tot 12 weken oud treft. Als een drachtig kalf echter bloedarmoede krijgt, kan dit een miskraam veroorzaken. Om dit te voorkomen, kunt u de tekenpopulatie bestrijden met een insecticide.
Als een koe een vaginale prolaps heeft en je grijpt niet in, zal het kalf sterven omdat de koe niet zelfstandig kan bevallen.
Aangezien deze problemen zich waarschijnlijk elk jaar zullen herhalen, wordt aangeraden haar uit de fokkudde te halen.
Bij een baarmoederverzakking kan het trauma ertoe leiden dat de koe doodbloedt. Bovendien kan de koe het kalf niet zogen, waardoor het kalf zwakker kan worden.
4 – Voortijdige loslating van de placenta
Vroegtijdige loslating van de placenta (PPS) is geen goed gedocumenteerde aandoening bij runderen.
Men vermoedt dat de vroegtijdige scheiding leidt tot zuurstofgebrek en foetale sterfte. De aandoening wordt in verband gebracht met een abnormale ligging van de foetus, hoewel het onduidelijk is of dit een oorzaak of een gevolg is.
5 – Een gebrek aan zuurstof (anoxie) tijdens langdurige, ongeobserveerde bevallingen
Als je er niet bent om je koe te helpen bij de bevalling, kan dat leiden tot een langdurige bevalling en doodgeboren kalveren.
Daarom is de Moocall kalversensor zo belangrijk: hij geeft je de tijd om je koe en kalf te redden, juist wanneer tijd van essentieel belang is.
Zuurstofgebrek komt vooral veel voor bij stuitliggingen, omdat het hoofd als laatste naar buiten komt en de navel bekneld en platgedrukt kan raken, waardoor het kalf geen lucht meer krijgt.
Zelfs als het niet tot doodgeboorte leidt, kan het ervoor zorgen dat ze later leren staan en drinken. Het kan ze ook vatbaarder maken voor ziekten die vaak voorkomen bij kalveren, zoals longontsteking, diarree en navelontsteking.
Vond je dit artikel leuk? Deel het dan!
